“It was the idea of these three lonely people, and what tied them together,” he says. “It was also my discovery of this area, Kinetta. It’s a resort outside Athens, very popular in the ‘60s and ‘70s. There were many hotels and beach houses, and now it’s become very decadent and most of the hotels are empty and not renovated. There’s a highway at the back of these hotels and houses now, going to other destinations. So when I went there, it did something to me. I thought it would be a nice idea to place these characters there; it tied things together. So I discussed it with another writer. We worked out a twenty-page script, and it evolved from that.” (...)
Thursday, March 29, 2007
Saturday, March 24, 2007
kinetta (2005)




Σκηνοθεσία: Γιώργος Λάνθιμος
Σενάριο: Γιώργος Λάνθιμος, Γιώργος Κακανάκης
Φωτογραφία: Θύμιος Μπακατάκης
Μοντάζ: Γιώργος Μαυροψαρίδης
Ήχος: Στέφανος Ευθυμίου
Σκηνικά: Άννα Γεωργιάδου
Ηθοποιοί: Ευαγγελία Ράντου (καθαρίστρια), Άρης Σερβετάλης (υπάλληλος φωτογραφείου), Κώστας Ξυκομηνός (αστυνομικός)
Παραγωγός: Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη
Παραγωγή: Haos Film Συμπαραγωγή: Baby Films, Modiano S.A., Top Cut, Stefi Productions, KINO
35mm, έγχρωμο, 95’
links Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης
Saturday, December 16, 2006
Wednesday, December 13, 2006
Friday, December 08, 2006
Tuesday, December 05, 2006
Wednesday, November 29, 2006
20.
Το ξύπνημα νωρίς το πρωί,η μελαγχολία να αντηχεί
σε κάποιου άλλου το
γλυκόπικρες μελωδίες παραπονεμένης αγάπης,
μέσα στο λήθαργο της αναισθησίας
μετά το ξύπνημα, κομμάτια κρυφών διαλυμένων σχέσεων,
ανυποχώρητη
φιλοδοξία με όρους κοσμικούς οι στόχοι
που παυουν υπέροχες στιγμές ο φρέσκος καθαρός αέρας
εισβάλλει μέσα
σε ανασηκωμένες στάχτες
διασχίζει πολυάνθρωπα παλιών γειτονιών διαμερίσματα,
ανώριμες
συμπλοκές νεαρών,παράνομες αγκαλιές
πέφτοντας με τα μούτρα για να βυθιστούν στο πάθος,
με ποταμούς αγνότητας,
έξαψη ασίγαστη.
Πόζες προσποιητές που εκλεκτισμό να δείχνουν,αν και
στο σύνολό τους
δεν είναι χαλαρές-ίσως ένα σαββατοκύριακο εδώ,
ένα δεκαπενθήμερο εκεί,ένα απόγευμα στο μπαρ εκεί όπου
τα φώτα, οι φωνές, η μουσική συνδυάζονται για να
δημιουργήσουν μια εστία μακριά
από το σπίτι
ενώ ακόμη κάποιος είχε ένα, συγκατοικώντας ύστερα,τώρα
ξαναζεί
για να δημιουργήσει στέγη από αδιάφορη εξεζητημένη διαμονή
-αν και
τα πράγματα
είναι γενικώς δύσκολα, λες και κανείς δεν γνώρισε όλους τους τρόπους
για να βρεί ό,τι αναζητούσε, και παρ΄όλο που κάποια ανοχή παραχωρήθηκε, οι ακρότητες-το σύνολο των συνεπειών
της άκαρπης αξίας, και των φυλαγμένων belles lettres
ευελπιστούν σε σκόρπια βιώσιμα μελλοντικά συμπεράσματα για
τα χαμένα
μειονεκτήματα της αμάθειας.





































